Son zamanlarda manasız şekilde ölümümü hayal ediyorum. Allaam ya neden bu kadar güzel geliyor? Mum ışığında, bahar havası, bileklerimi kesmişim, fonda soulmates never die olabilir :) yavaş yavaş akan kanımı izliyorum. Ruhum, nefesim beni terkediyor.. Sadece gülümsüyorum..

Sanırım eninde sonunda intihar edeceğim. Zamanlama meselesi.Bitirmem gereken bir listem var. Bitmeli ve gitmeliyim. Zirvedeyken terketme meselesi sanırım. Arkamdan ne denilecek pek umurumda diil. Nolur annem ve babam çok üzülmesin ben giderken çok mutlu olucam. Son 1.5 sene. Tam 17 yıldır planlanmış veda vakti. Korkmuyorum. Zamanı gelince yapabilecek miyim ? Sanırım evet. ama giderken dünya ve canımı acıtan tüm gerizekalılar size bi msjım olacak tabi:)) Benim gibi neşeli biri öyle sessizce gidemez! ahahhaaa zamanı geldiğinde görüşücez. Şimdilik benden hepinize buyrun!

Peri tozu:)

Stardust cok sewmistim o filmi. Asik oldukca mutlu oldukca parliyodu kiz. Peh breh breh:) Bense ne zman asik olsam isigim sonuyor.. Cok sacma ama dogru. Asik olmadigim zamanlarda parildiyorum. Herkes bunu soyluyor. Ama ne zaman aptal ask pislik boku icime giriyor, biri tum isiklari kapatiyor icimde soluyorum resmen. Cozemiyorum ilginc bir red sonja sendromu belki. Ask lanetim olmus. Asktan kurtuldugumda gene isildiyorum.. Simdiki gibi:)

             Sanırım herkes bunu kendine yapıyor. Sorguluyoruz. Neden neden bunlar başıma geldi neden şu oldu neden bu oldu dırdırdır vırvırvır zırzırzır beynimizi yiyip duruoruz. Sonuç?!!
             Bazılarımız çözümler buluyor, yürümeye devam ediyor, bazılarımız daha da dibe vuruyor, doktor ilaç bilmemne. Ama bazılarımız var -ki ben onlardanım- bu yumağa dolanmış kedi sendromundan besleniyoruz. Kendimizi yenilemek, yenilenmek için bir fırsata dönüştüruyoruz herşeyi. Yaşadığım her korkunç şey (ki hatırı sayılır saçma sapanlık biriktirdim hayatımda) bana yeni bir insan olmam için hayatımdan neleri ayıklamam gerektiğini gösterir. Her seferinde yanarım, yakarım, yokolurum. Her seferinde o atesten önce kırmızı saçlarım fırlar dısarı:) Sonra yeni ben çıkar. Eski ben biraz korkar, afallar önce biraz kenara çekilir saygıyla. Sonra istenmediğini anlar, çeker gider....

maltoz galaktoz

Herkes kendi cehennemini yasar ewet. Kendi cehennemini secer. Bazilari ki bu ben oluyorum cennetimi cehenneme cevirmeye bayilanlardanim. Mazosist miyim? Ewt. Canimin acimasina bayiliyorum. Kimsenin acitamadigi zamanlarda ben acitmaya basliyorum. İlginc. Bedensel aci da ruhsal acida ayni Sekilde zevk veriyor.. Gerci bedensel olani tercih ederim acikcasi:) bu 20 yas kafalarim ne zaman buyuycek onu bilmeZ ben. Sorgulamaz da. Kimseyide ilgilendirmez. Etrafimdan beni ben olarak kabul edemeyen tum moronlari temizlemeye karar verdim. Hayatlariniza giren en eglenceli seye veda zamani gencler bahar temizligi basladi

Sanci

Bunu siklikla yapiyorum. Kendimi kapatiyorum herseye herkese. Yasiyor-mus gibi yapiyorum. Onlarla konusurken dinlemiyorum. Anlattiklarim sadece ustume yapisan deli kiz kalibina uygun olmak icin. Aslinda bir katatonigim ve kendi bedenimde dondum. Ama kendi kendimin dublorlugunu yapiyorum. Ben onlarla konusurken, ben icimde saklaniyorum. Sonra birgun aynanin karsisina geciyorum, acip bacaklarimi, onlarin eksikliklerinde kendimi tamamlayip kendimi doguruyorum. Gene sanci cekiyorum.... Geliyor biliyorum

aptal

Kokunda yoktu aslında..
Tadında


İçi bomboştu ruhunun
bi bozuk para attım
sesini dinledim

aptaldın kafan basmazdı ki hiçbirseye
zorlamadım...

Ölmeyecekmiş gibi mi

hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayanlardan olamadım ben. Hep yarın ölecekmiş gibi salakçasına dolu dolu yaşamayı seçmem en büyük gerizekalılığım sayılabilir sanırım..

Aşık mı oldum? Gittim söledim, gece saatlerce yağmurun altında beni içeri almasını beklediğim adamlar oldu, seni istemiyorum dediğinde benim sevgim ikimizede yeter bırak sadece yanında kalayım dediğim adamlar da. Hep anı yaşadım, hep dolu dolu yaşadım. Mantık benim için sadece aptal insanların yaşamaya götleri yemediğinde kullandıkları boş bir kelime oldu..

Hep ben doğru dünya yanlıştı::) Amaaa tabiki hayat her korkumu bana itinayla yaşatmaya her bana bişi olmaz dediğimde hmm bebeğim bunu denemişmiydik diye yeni bi bok icadıyla karşıma çıkmaya devam etti. Offf mantıklı mı oldum artık ciddi birimiyim kariyer de yaptım noooluoo yaa derkeeeeennn bir sabah erkeennn uyandımmm ve herşeyi değiştirmeye karar verdim. Herkes ne derse desin bir Walt Disney atasözü şöyle bişiler der:efenim mantıklı insanlar düzene uyar, mantıksız insanlar düzene uymayıp bişileri değiştirmeye çalışır işte bu yüzden dünyayı değiştirenler mantıksız insanlardan çıkar!

Mantıksızımmm ehhehe. Hade ii işler mutlu gülüşlerrrr.

p.s. Ay beni de kimse okumuo şahsi gunluk şeysi yaptım o yusden bunuu:)

Koku

Kokusuz insanlar vardir bilir misiniz?

Bilmezsiniz cunku onlari ayirt etmeyi "gormeyi" tercih etmessiniz. O kadar cok insanin kokusu sinmistir ki ustune kokusuzdur o artik. Hem herkes gibi hersey gibi kokar uzaktan, hemde bir okadar kokusuz tanimsizdir yakindan...

Kokusuz insanlar tanidim. Kokumu calmaya calistilar...

Hangimiz once olucez

Yillardir en cok sordugum soru oldu sevdiklerime. Hep uff sacmalama cevabiyla susturuldum.
Hep sorup durmadik mi cocuklugumuzdan basladi hersey;

İlk kim bitiricek yemegini

İlk kim opusecek
İlk kim sevisecek
İlk kim evlenecek
İlk bebek kimin olacak

İlk kim olecek

Canimizi acitiyor ama bilmeli ilk hangimiz

yalnızlık

Yalniz birakmiycam seni... Ne cok duydum bu lafi. Bir kisiden degil hemde. Yalniz birakmayacak olanlar onlara en cok alistigim anda kanima etime islediklerinde beni yapayalniz birakip gitmeyi marifet saydilar belki. Yavas yavas icime giren mutsuzluk beni kendine alistirmaya baslamisken ta tatataaamm gene bir balon kahraman karsimda " seni asla yalniz birakmayacagim" ooooffff bi siktirin gidin ya

Bu gece icimdeki cocuga sarilip uyudum....

Cok zamandir yalnizdi. Cok zamandir oteki. Beni sevsinler diye onu sevmemeyi ogretirken hayat anladimki beni ben yapani sevmeden yasayamiyorum. Tutundugum duslere sirt cevirmeden yasamak icin icimdekine sarildim bugun.

sistanbuuul

kiss me_six pence none the richer                Evet yetişemiyorsunuz bana ve ben yavaşlayamıyorum. Umurumda mı? Uzun süre umurumda oldu. Çok uzun süre. Sonra dedim ki bırak. Vardır senin gibi koşmayı bilen birileri..

                Ne zaman karnımda kelebekler uçuşsa o kelebekleri bağırsaklarıma yollamayı biliyor hayatımı aptal peri masallarına dönüştüren adamlar. Mutlu başlayan masallarıma boklu sonlar ekliyor; yaşamaya devam ediyorum.  Aslında kendimi de anlamıyorum günlerce o adam için ölen, onsuz nefes bile alamayan ben ansızın banane yeaaa bokumu yesin diyip onu hayatımdan siliyorum. Hiç var olmamalarına hiç  yok olmalar eklemek gibi..

Bir anda hiç dokunulmamış hissetmeye başlıyorum. Bütün anılar siliniyor en çamaşır sulu haliyle.. Hafıza sıfırlanıyor, bomboş bir hiçlik. Etimden kanımdan izleri siliniyor, ağzımdan tatları gidiyor  ve ben Hissizleşiyorum.

                Kendimi en çok bu zamanlarda kuvvetli hissediyorum. Ne kadar ruhsuzsam o kadar güçlüyüm. Sonra geriye dönüp dönüp diyorum ki kendime aslında iyi birşeydim ben. Neden neden. eksik ama ne neden eksik. Belkide fazla. Tuzu fazla biberi az bir yemek gibi bir şey.. Tam değil belki de herşey çok fazla belki de ben fazlayım.

                Bugüne kadar kimseye kızmadım yargılamadım. Biliyorum herkesin yaşadığı ve yaptığı herşeyde kendine göre bir mantığı bir sebebi var. Sadece bazen canım acıyor, neden kendinize bunları yapıyorsunuz diyorum. Nefes alın yaşayın hissedin, kapamayın kapılarınızı. Ve beklenen oluyor, ben kapılarımı kapamayı öğreniyorum...

Teşekkürler Türkiye bana sıradan olmayı öğrettiğin için....

                                                                              Ocak 2012-Sistanbulll

korku

En çok gördüğüm rüya yüzünü hiç görmediğim bir insanın kafasını boş bir odada su dolu bir lavaboya batırışım, tırnaklarımı bogazına geçirmem ve suyun kanın rengini almasını, onun son nefeslerini vermesini dinlemek . Bu o kadar güzel bir duygu ki başım dönüyor kendimi alamıyorum. Suratımda aptal bir gülümseme. Sadece çok güzel. Korkuyorum.

iç kanama-2008

İç kanama geçiriyorum sanırsam sol üst köşeden başladı götüme doğru ilerlio:) ne kadar çok dalgaya alsam da hayat seni o kadar ciddiye alıyorum. Canımı acıttığın için canını acıtıyorum sadece..

içimde öyle bir ruh varki kolum kanadım kırıldığında o öyle olmaz böyle olur dercesine koparıp atıyorum o kırdığınız kanatları.. Yok yok çok acımıyor merak etmeyin sadece büyüyorum.. Ağlıyorum evet daha çok ağlarım ben. korkmuyorum. sadece büyüyorum..

Biliyorum birgün bunları okuduğumda olmak istediğim o kız olacağım. Belki de yok olcam yaa. 34 lanetim devam ediyor son 6 yıl.. Acımıyor yok yok sadece büyüyorum. Bir ritalin bir concerta sizler gibi oluyorum işte yavaşlıyorum.. Sadece büyüyorum.Korkmuyorum canımı acıtamazsınız artık. Ben daha çok acıtırım gidin. Uzak durun benden ağlamıyorum.. Sadece büyüyorum...

12.06.2008