Son zamanlarda manasız şekilde ölümümü hayal ediyorum. Allaam ya neden bu kadar güzel geliyor? Mum ışığında, bahar havası, bileklerimi kesmişim, fonda soulmates never die olabilir :) yavaş yavaş akan kanımı izliyorum. Ruhum, nefesim beni terkediyor.. Sadece gülümsüyorum..

Sanırım eninde sonunda intihar edeceğim. Zamanlama meselesi.Bitirmem gereken bir listem var. Bitmeli ve gitmeliyim. Zirvedeyken terketme meselesi sanırım. Arkamdan ne denilecek pek umurumda diil. Nolur annem ve babam çok üzülmesin ben giderken çok mutlu olucam. Son 1.5 sene. Tam 17 yıldır planlanmış veda vakti. Korkmuyorum. Zamanı gelince yapabilecek miyim ? Sanırım evet. ama giderken dünya ve canımı acıtan tüm gerizekalılar size bi msjım olacak tabi:)) Benim gibi neşeli biri öyle sessizce gidemez! ahahhaaa zamanı geldiğinde görüşücez. Şimdilik benden hepinize buyrun!